X
تبلیغات
رایتل

سینمای خانگی من

درباره ی فیلم ها و همه ی رویاهای سینمایی

سه‌شنبه 7 خرداد 1392 ساعت 00:02

Dark Skies

نام فیلم: آسمان های تاریک

بازیگران: کِری راسل ـ جاش همیلتون و ...

نویسنده و کارگردان: اسکات استوارت

97 دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال 2013

 

ما و آن ها

 

خلاصه ی داستان: برای خانواده ی بارِت اتفاقات عجیبی می افتد؛ پرندگان خودشان را به پنجره های خانه شان می کوبند، وسایل آشپزخانه جا به جا می شود، عکس های خانوادگی از قاب شان بیرون می آید و  هیچ کس هم برای این اتفاقات جوابی ندارد ...

 

یادداشت: داستانِ فیلم با تعلیقی جذاب جلو می رود: موضوع چیست؟ این کارهای عجیب و غریب تقصیر کیست؟ آیا بچه ی کوچکِ خانواده، دچار مشکل روحی ست؟ مسئله ی دیگری در میان است؟ بیننده تا نزدیک به انتهای فیلم، این سئوالات را همراهِ خود یدک می کِشد و منتظر جواب می ماند. نشانه ها، کم کم  جنبه های خشونت آمیزتری به خود می گیرند و عجیب تر می شوند. اما زمانی به جوابِ سئوال هایمان می رسیم که با کار گذاشتنِ دوربین در اتاق های خانه، دنیل و لیز، متوجه می شوند، موجوداتی عجیب و غریب در خانه پرسه می زنند. البته لیز، با جستجو در اینترنت و با کنارِ هم گذاشتنِ نشانه هایی که در خانه شان دیده، خیلی زودتر از دنیل به نتیجه رسیده است. دنیل بعد از به چشم دیدنِ موجودات است که به حرف های لیز ایمان می آورد. از اینجا به بعد است که ماجرای مشکلاتِ روانیِ بچه ی کوچک کنار گذاشته می شود و متوجه می شویم، پای بیگانه ها در میان است. دنیل و لیز سراغِ مردی می روند که با فضایی ها ارتباط دارد. توضیحاتِ او درباره ی رفتارِ فضایی ها که سعی می کنند به جای بهم ریختنِ جامعه، روی افراد تمرکز کنند و آن ها را مثل موش های آزمایشگاهی تحت سلطه ی خود درآورند، توضیحاتِ جالبی ست که ما را به سمتِ گره گشایی نهایی راهنمایی می کند اما فیلم در پایانی عجیب و غریب، همه چیز را بهم می ریزد. ناگهان نمی فهمم چه اتفاقی می افتد و توهماتِ پسربزرگتر برای چیست و چرا فضایی ها او را با خود می بَرَند؟ فیلم با پایانِ بی معنا و زیادی قطعی اش ( آدم فضایی ها حتماً وجود دارند! ) همه رشته هایش را پنبه می کند. ضمن اینکه در پسِ این اتفاقات، واقعاً هیچ نکته ی دیگری وجود ندارد. مفهوم داستان چیست؟ آدم های فضایی وجود دارند. و بعد؟ فقط همین! فیلم فقط می گوید آدم های فضایی وجود دارند. نویسنده سعی می کند برای خانواده ی داستانش، مشخصاتی بتراشد تا داستان را پیش بِبَرد. از جمله مشکل پسر بزرگتر در برابر حسِ جنسیِ تازه به بلوغ رسیده اش که هیچ معنایی در طول کار پیدا نمی کند یا مثلاً از کار بیکار شدنِ دنیل، پدر خانواده و بعد کمی جلوتر، دوباره کار پیدا کردنِ او و خوشحالی اش بابت این قضیه نیز جزو آن داستانک هایی ست که در چارچوبِ روایت هیچ کارکردی ندارند.


  آدم فضایی ها وجود دارند!


ستاره ها: